Franciszek Krawczykowski , ppor.Wojska Polskiego, por. Narodowych Sił Zbrojnych

Urodził się 29 września 1906 r. w Przystajni (pow. Kalisz), syn Franciszka i Leokadii z domu Dreszer. Ukończył szkołę w Liskowie i Seminarium Nauczycielskie w Słupcy, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Był działaczem harcerskim. W latach 1934-1935 uczył się w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Przekazany do służby czynnej we wrześniu 1938 r. na kurs dla oficerów żandarmerii w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii. Praktykę odbył w 8. Dywizjonie Żandarmerii. Przed wybuchem wojny pracował jako nauczyciel w Łodzi.

Według dokumentów organizacyjnych NSZ we wrześniu 1939 r. w stopniu podporucznika pełnił funkcję dowódcy pododdziału żandarmerii. Do kwietnia 1940 r. działał w organizacji niepodległościowej na terenie Lwowa. W czasie wojny studiował prawo na konspiracyjnym uniwersytecie i uzyskał tytuł magistra. Od marca 1941 r. był zastępcą kierownika II oddziału i p.o. kierownikiem II oddziału sztabu w Obwodzie Opoczno Związku Walki Zbrojnej. Zwolniony na własne żądanie. Od lipca 1943 r. w NSZ w sztabie II oddziału. W 1943 r. awansowany na porucznika NSZ. Od września 1944 do kwietnia 1945 r. szef II wydziału Komendy Okręgu VIII (Częstochowa) NSZ-ZJ (Związek Jaszczurczy). W marcu 1945 r. przybył do Poznania. Tam działał w Okręgu Poznańskim organizacji Armia Polska (AP), którą kierował kpt. Stanisław Kasznica. W organizacji został szefem II wydziału. Według dokumentów NSZ, w kwietniu 1945 r. Okręg Poznański AP przekształcono w Okręg II NSZ. Na terenie okręgu prowadził akcje wywiadowcze. Aresztowany 16 lipca 1945 r. w Poznaniu. W śledztwie był torturowany. Wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgu Poznańskiego z 20 października 1945 r. skazany został na 10 lat więzienia, później karę zmniejszono do 5 lat. Przebywał w więzieniu we Wronkach, skąd został zwolniony 6 marca 1947 roku. Wkrótce wyjechał na Śląsk. Działał na terenie Katowic, Rybnika, Bielska-Białej. Aresztowany 5 lipca 1949 r. w Chorzowie przez funkcjonariuszy UB dowodzonych przez oficera sowieckiego. Był przesłuchiwany w związku z prowadzonym przez MBP śledztwem w sprawie działalności w wywiadzie antykomunistycznym NSZ. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie skazany na karę śmierci. Stracony został 1 lipca 1952 r. w więzieniu na Mokotowie.
Żonaty z Marią z domu Goerner, dzieci: Andrzej i Włodzimierz.

(Rafał Sierucha, IPN Poznań)

Zobacz również :

  • Narodowe Siły Zbrojne i Narodowe Zjednoczenie Wojskowe - czytaj...

< Powrót do strony głównej >

a